یورشهای گسترده اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) در ایالت مینهسوتا، فضای رعب و نگرانی عمیقی در میان مهاجران بدون مدرک ایجاد کرده است. سرخیو آمسکوا، کشیش ۴۶ ساله کلیسای انجیلی «خدا امروز سخن میگوید» در مینیاپولیس، میگوید از اوایل دسامبر هر روز تماسهایی درباره بازداشت، ناپدید شدن یا فرار مهاجران دریافت میکند.
فرار از پنجره و پنهان شدن در سرما
به گفته آمسکوا، یکی از مهاجران جوان زمانی که متوجه حضور مأموران در ساختمان محل سکونتش شد، از پنجره طبقه سوم بیرون پرید. او با وجود جراحات، حدود یک کیلومتر در سرمای زیر صفر راه رفت تا همسایگانی او را پناه دادند. کشیش میگوید: «وقتی پیدایش کردند، بدون کفش و پیراهن، با شلوارک در سرمای شدید میدوید و به درها میکوبید.»
در موردی دیگر، مردی برای فرار از مأموران چهار ساعت در یک ساختمان سرد پنهان شد. آمسکوا میگوید: «مردم از من کمک میخواهند تا اعضای خانواده بازداشتشدهشان را پیدا کنیم، برایشان وکیل بگیریم یا حتی غذا و پوشک تهیه کنیم.»
افزایش یورشها و پیامدهای اجتماعی
وزارت امنیت داخلی آمریکا اعلام کرده است که تا پایان سال ۲۰۲۵ بیش از ۲.۵ میلیون مهاجر بدون مدرک باید خاک آمریکا را ترک کنند. در جریان کارزار گسترده دولت دونالد ترامپ، بیش از ۶۰۵ هزار نفر اخراج شدهاند.
مینهسوتا با وجود اینکه کمتر از یک درصد مهاجران بدون مدرک آمریکا را در خود جای داده، شاهد یکی از بزرگترین استقرارهای نیروهای ICE بوده است. مقامهای فدرال این عملیات را اقدامی برای «تقویت امنیت عمومی» و بازداشت افراد دارای سابقه کیفری توصیف میکنند، اما گزارشها نشان میدهد که مهاجران بدون سابقه جنایی و حتی شهروندان آمریکایی نیز هدف قرار گرفتهاند.
خشم عمومی و بازداشت یک کودک پنجساله
انتشار تصویری از یک مأمور ICE که پسربچه پنجسالهای به نام لیام کونخو راموس را در آغوش داشت، موجی از خشم عمومی را برانگیخت. این کودک همراه پدرش بازداشت شده بود. وزارت امنیت داخلی در واکنش اعلام کرد که «کودکان هدف عملیات نیستند»، اما این توضیح نگرانیها را کاهش نداد. چند روز بعد، لیام و پدرش آزاد شدند.
ترس فراگیر در میان خانوادهها
آمسکوا میگوید ترس به حدی رسیده که بسیاری از مهاجران از خانه خارج نمیشوند، فرزندانشان را به مدرسه نمیفرستند و حتی برای درمان به بیمارستان مراجعه نمیکنند. او میگوید: «هشتاد درصد اعضای کلیسا از ترس ICE در مراسم شرکت نمیکنند. حتی شهروندان آمریکایی هم میترسند، چون مواردی بوده که افراد دارای مدارک قانونی بازداشت شدهاند.»
او از تجربه شخصی خود نیز میگوید: «وقتی بستههای پستی به خانه میرسد، دخترانم از دیدن مأموران تحویل که صورتشان را پوشاندهاند میترسند. فکر میکنند مأمور مهاجرت است.»
کمکرسانی در سایه تهدید
این کشیش که در دوران همهگیری کووید-۱۹ فعالیتهای گستردهای برای کمک به خانوادههای آسیبپذیر انجام داده بود، اکنون شبکهای از داوطلبان را برای رساندن غذا به مهاجرانی که از خروج از خانه میترسند، هدایت میکند. او میگوید: «هفتهای بین ۱۷۵ تا ۲۰۰ تن غذا توزیع میکنیم و بیش از ۱۰۰ هزار نفر را در جامعه خود حمایت میکنیم.»
با این حال، داوطلبان نیز در معرض خطر هستند. آمسکوا میگوید: «اگر احساس کنند مأموران آنها را تعقیب میکنند، مجبورند مأموریت را نیمهکاره رها کنند.»
پیامدهای انسانی یک بحران
به گفته آمسکوا، این وضعیت تنها مهاجران را تحت تأثیر قرار نمیدهد، بلکه به «آسیب روانی جمعی» در کل جامعه منجر شده است. او تأکید میکند: «ما اینجا هستیم تا کمک کنیم، نه مقابله. از هیچکس نمیپرسیم مدرک دارد یا نه. هر کس درخواست کند، کمک میکنیم.»
