به گزارش خبرگزاری مهاجر، در حالی که تحلیلگران سیاسی و امنیتی از احتمال افزایش درگیریهای مستقیم میان ایران و ایالات متحده سخن میگویند، صدها پناهجوی افغان که از تابستان ۱۴۰۰ (۲۰۲۱ میلادی) در کمپ اسسیلیه (Camp As Sayliyah) واقع در نزدیکی دوحه، قطر، اسکان یافتهاند، با نگرانیهای امنیتی بیسابقهای روبهرو هستند.
بر اساس گزارشهای اخیر رسانههای بینالمللی، حدود ۸۰۰ تا ۱۱۰۰ پناهجوی افغان — که عمدتاً شامل مترجمان، همکاران سابق نیروهای آمریکایی، کارکنان نهادهای مرتبط و خانوادههای آنها میشوند — بیش از چهار سال است که در این کمپ نظامی آمریکا در وضعیت بلاتکلیفی به سر میبرند. این افراد پس از سقوط دولت پیشین افغانستان و خروج نیروهای آمریکایی، با وعده بررسی سریع پروندههای مهاجرتی (از جمله ویزای ویژه مهاجرتی SIV یا برنامههای پناهندگی) به قطر منتقل شدند، اما فرآیندهای امنیتی، تغییرات سیاستهای مهاجرتی دولت ایالات متحده و توقف برخی برنامهها، این وعدهها را به تعویق انداخته است.
ابعاد امنیتی و انسانی بحران
کمپ اسسیلیه، که بخشی از زیرساختهای مرتبط با پایگاه هوایی العدید (Al Udeid) است، در ژوئن ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی) در جریان درگیریهای ایران، اسرائیل و ایالات متحده، هدف ترکشهای ناشی از رهگیری موشکهای بالستیک ایرانی قرار گرفت. اگرچه این حادثه تلفات جانی نداشت، اما آسیبهای محدود به زیرساختها و پراکندگی خردهسنگها در محوطه کمپ، احساس امنیت ساکنان را به شدت خدشهدار کرد. پناهجویان گزارش دادهاند که حضور در یک پایگاه نظامی آمریکایی نیز دیگر تضمینی برای ایمنی کامل نیست.
با اوجگیری مجدد تنشها در ژانویه ۱۴۰۴ (۲۰۲۶ میلادی) — از جمله تهدیدهای متقابل، هشدارهای ایران درباره اهداف نظامی آمریکا در منطقه و اقدام ایالات متحده به تخلیه احتیاطی بخشی از پرسنل غیرضروری از پایگاه العدید — اضطراب در میان خانوادههای افغان افزایش یافته است. بسیاری از ساکنان کمپ، به ویژه کودکان، تحت تأثیر فضای ناامن روانی قرار گرفتهاند و هر خبر جدید از احتمال درگیری، موجی از نگرانی را در کمپ ایجاد میکند.
آینده نامعلوم و تصمیمات اخیر آمریکا
دولت ایالات متحده اخیراً اعلام کرده است که کمپ اسسیلیه تا پایان مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) بسته خواهد شد و پناهجویان باقیمانده به کشورهای ثالث منتقل میشوند — نه به افغانستان. با این حال، جزئیات مقاصد، زمانبندی دقیق و سرنوشت پروندههای مهاجرتی همچنان مبهم است. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که برنامههای مهاجرتی مرتبط با افغانها عملاً متوقف یا کند شده و انتقادهای گستردهای از سوی قانونگذاران آمریکایی، سازمانهای حقوق بشری و گروههای حمایتی افغان (مانند AfghanEvac) به دنبال داشته است.
این وضعیت، نمونهای بارز از پیامدهای انسانی خروج شتابزده آمریکا از افغانستان در سال ۲۰۲۱ به شمار میرود: افرادی که سالها با امید به حمایت و امنیت با نیروهای خارجی همکاری کردند، اکنون در میان تقابلهای ژئوپلیتیک منطقهای گرفتار شده و احساس بیپناهی میکنند.
این گزارش بر پایه اطلاعات منتشرشده در منابع معتبر بینالمللی تهیه شده و هدف آن اطلاعرسانی دقیق و بیطرفانه درباره یک بحران انسانی ادامهدار است.
