به گزارش خبرگزاری مهاجر، سید ابوطالب مظفری شاعر شناختهشده مهاجر افغانستانی، در گفتوگویی اختصاصی با ایراف اظهار داشت که رهبر معظم انقلاب اسلامی تأثیر قابلتوجهی بر گفتمان شعر و ادبیات در ایران داشتند. به گفته او، علاقه و توجه رهبری به شعر موجب شد این هنر که در نگاه سنتی بخشی از روحانیت امری مکروه تلقی میشد، به جایگاهی مشروع و محترم ارتقا یابد و مسیر تازهای در فضای فرهنگی کشور بگشاید.
او با اشاره به جلسات سالانه شعر در ماه رمضان گفت: «رهبر انقلاب در مقدسترین ماه سال، در شبهای نزدیک به قدر، جلسات شعر برگزار میکردند. این اقدام نهتنها تابوی دیرینه شعر را شکست، بلکه به آن قداست و اعتبار بخشید.» مظفری افزود که رهبر انقلاب شعر را محدود به کارکرد آیینی نمیدانستند و آن را ابزاری برای بیان احساسات انسانی و یک هنر کاربردی تلقی میکردند.
این شاعر افغانستانی همچنین به شناخت عمیق رهبر انقلاب از مسائل افغانستان اشاره کرد و گفت: «در حالیکه سیاستگذاران دو کشور طی سالها شناخت دقیقی از یکدیگر نداشتند، رهبر انقلاب از گذشته با افغانستان، شاعران و مبارزان آن آشنا بودند و نسبت به مهاجرین دلسوزی ویژهای داشتند.» او توضیح داد که بسیاری از طلاب و مبارزان افغانستانی در سالهای گذشته از شاگردان رهبری در مشهد بودهاند و همین ارتباط دیرینه موجب شده بود ایشان با مسائل افغانستان آشنایی کامل داشته باشند.
مظفری با یادآوری خاطرات جلسات شعر افزود: «ایشان گاهی شعری را که ۴۰ سال پیش یک شاعر افغانستانی خوانده بود، از حفظ یادآوری میکردند؛ در حالیکه ما حتی آن شاعر را نمیشناختیم.» او تأکید کرد که رهبری چه در تصمیمات علنی مانند دستور ثبتنام دانشآموزان مهاجر و چه در اقدامات غیررسانهای، همواره دغدغه حمایت از مهاجرین را داشتند.
او در پایان گفت: «وجود چنین رهبری برای افغانستان و مهاجرین یک فرصت تاریخی بود. شاید در گذشته قدر این فرصت را نمیدانستیم، اما امروز و پس از این باید آن را بهتر درک کنیم.»
