به گزارش سرویس ورزشی خبرگزاری مهاجر ، پس از پایان رقابتهای قهرمانی اتلتیک داخل سالن آسیا در چین، اتهامات سنگینی علیه فدراسیون اتلتیک افغانستان مطرح شده است. منابع آگاه در میان ورزشکاران و پیشکسوتان به افغانستان اینترنشنال از تخلفات گسترده، نبود شفافیت کامل و دخالتهای غیرورزشی در انتخاب و اعزام ورزشکاران خبر دادند.
فدراسیون اتلتیک افغانستان برای حضور در این مسابقات دو سهمیه داشت، اما تنها یک ورزشکار واجد شرایط به چین فرستاده شد. سهمیه دوم بدون برگزاری هیچ رقابت انتخابی یا اعلام رسمی، به ساحل امیری – که همزمان دبیرکل فدراسیون است و فرزند شاهپور امیری، سرپرست فعلی این فدراسیون – رسید. این تصمیم در سکوت خبری و بدون اطلاعرسانی به سایر ورزشکاران، بهخصوص دوندگان افغان مهاجر در ایران، گرفته شد.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده، هیچ مکتوب رسمی برای برگزاری مسابقات انتخابی صادر نشد. به برخی ورزشکاران مهاجر حتی گفته شده بود برای انتخابی به کابل نیایند – ادعایی که اکنون رد میشود. در مقابل، به شماری دیگر وعده داده شد در صورت تأمین هزینه شخصی امکان اعزام بیشتر وجود دارد؛ اما این فرصت هرگز به دوندگان مهاجر اطلاعرسانی نشد.
منابع همچنین مدعیاند بهترین رکورد ثبتشده در ماده دوی ۳۰۰۰ متر متعلق به یک ورزشکار مهاجر افغان بوده، اما فدراسیون این رکورد را به نام ورزشکار دیگری منتشر کرده است. اتهامات مشابه پیشتر نیز درباره سوءاستفاده از سهمیههای بینالمللی و اعزامهای غیرشفاف در دوره مدیریت شاهپور امیری مطرح بوده.
محمد بلال رسولی، دونده برجسته اتلتیک افغانستان، با اعتراض شدید گفت: با وجود ثبت بهترین رکورد و کسب مقام نخست در مسابقات ملی، حق حضورم در رقابتهای آسیایی داخل سالن چین نادیده گرفته شد. ماهها تمرین سنگین، معرفی رسمی بهعنوان نامزد اعزام و هزینه شخصی برای مدارک سفر، بدون توضیح مشخص کنار گذاشته شد.
رسولی افزود: به من گفته شد تنها «یک ورزشکار و یک مربی» اعزام شدهاند، آن هم بدون اطلاع هیأت رهبری فدراسیون. پرسید: «به کدام امید ورزش کنیم وقتی حق به حقدار نمیرسد؟»
اسناد نشان میدهد حضور همزمان پدر و پسر در ساختار فدراسیون و اعزام به مسابقات خارجی، مصداق بارز تضاد منافع بر اساس مقررات بینالمللی اتلتیک است. پیشتر نیز یکی دیگر از پسران شاهپور امیری بهعنوان ورزشکار تیم ملی به رقابتهای خارجی فرستاده شده بود که اعتراضهای زیادی به دنبال داشت.
ورزشکاران معترض تأکید دارند با وجود استعدادهای فراوان در اتلتیک افغانستان، روند انتخاب همچنان غیرشفاف، سلیقهای و مبتنی بر روابط خانوادگی است نه شایستهسالاری. آنان همچنین به حذف کامل زنان از اتلتیک افغانستان – حتی در سطح بینالمللی – اشاره میکنند.
تاکنون فدراسیون اتلتیک افغانستان و مسئولان آن هیچ واکنش رسمی به این اتهامات نشان ندادهاند. این سکوت، به گفته ورزشکاران، تردیدها درباره شفافیت، پاسخگویی و سلامت مدیریتی این نهاد را بیشتر کرده است.
