به گزارش خبرگزاری مهاجر، کمیسیون رسیدگی به مشکلات مهاجرین طالبان اعلام کرده است که روز شنبه (۲۹ سنبله/شهریور)، در مجموع ۱۲۵ خانواده شامل ۵۹۵ تن از مسیرهای تورخم، سپینبولدک، پل ابریشم و اسلامقلعه به افغانستان بازگشته و ثبت شدهاند.
بر اساس این گزارش:
– از طریق تورخم در ننگرهار: ۵۰ خانواده شامل ۲۵۹ تن وارد افغانستان شدهاند. برای انتقال خانوادههایی که از این محل به ولایتهای مختلف انتقال یافتهاند، مبلغ ۳۰۵ هزار و ۱۷۰ افغانی هزینه کرایه پرداخت شده است.
– از طریق سپینبولدک در قندهار: ۱۴ خانواده شامل ۷۱ تن به کشور بازگشتهاند و برای آنان کمک نقدی صورت گرفته است. برای انتقال این خانوادهها ۱۳۰ هزار و ۴۰۰ افغانی کرایه پرداخت شده است.
– از مسیر پل ابریشم در نیمروز: ۵۸ خانواده شامل ۲۵۳ تن به افغانستان بازگشتهاند.
– از طریق اسلامقلعه در هرات: ۳ خانواده شامل ۱۲ تن به کشور بازگشتهاند و برای این خانوادهها در کنار سایر خدمات، کمک نقدی نیز صورت گرفته است.
– در کابل نیز ۱۵ خانواده شامل ۷۰ تن به ولایتهای مختلف انتقال داده شده و برای آنان کمک نقدی نیز صورت گرفته است.
بر اساس این گزارش:
– ۸۸ خانواده شامل ۴۵۴ تن به ولایتهای مختلف انتقال داده شدهاند و ۴۸۱ هزار و ۸۲۰ افغانی کرایه انتقال برای آنان پرداخت شده است.
– با ۹۸ خانواده، ۷۷۰ هزار افغانی کمک نقدی صورت گرفته و ۶۵ سیمکارت توزیع شده است.
– در بخش خدمات صحی و غذایی: در تورخم ۷۵۷ وعده غذا توزیع و ۴۵۳ تن تداوی شدهاند. در سپینبولدک ۱۶۸ وعده، در پل ابریشم ۳۰۰ وعده و در اسلامقلعه ۱,۹۸۹ وعده غذا توزیع شده است.
– در کابل نیز ۳۲۰ وعده غذا با یک بطری آب معدنی برای مهاجرین بازگشته توزیع شده است.
بازگشت گسترده مهاجران در شرایطی صورت میگیرد که افغانستان با بحرانهای متعددی دستوپنجه نرم میکند:
– اقتصاد این کشور با کاهش درآمد سرانه و افت صادرات در وضعیت شکننده قرار دارد.
– فقر گسترده، میلیونها کودک را در معرض سوءتغذیه قرار داده است.
– محدودیتهای اجتماعی همچنان زنان و دختران را از تحصیل فراتر از کلاس ششم محروم کرده است.
– بحران روانی ناشی از جنگهای طولانی و آوارگی، بخش بزرگی از جامعه را تحت تأثیر قرار داده است.
سازمان ملل و نهادهای بینالمللی پیشتر هشدار دادهاند که بازگشت گسترده مهاجران در شرایط فعلی میتواند آنان را در معرض قاچاق انسان، بهرهکشی جنسی، کار اجباری و بردگی ناشی از بدهی قرار دهد. همچنین بحران گرسنگی و تغییرات اقلیمی سلامت میلیونها نفر را تهدید میکند و بدون حمایت پایدار، این روند میتواند به افزایش فقر و بیثباتی اجتماعی منجر شود.