به گزارش خبرگزاری مهاجر، آژانسهای سازمان ملل متحد در تازهترین ارزیابیهای خود؛ افغانستان را یکی از کانونهای اصلی بحران آوارگی و مشکلات انسانی در جهان توصیف کردهاند.
بر پایه ارزیابی اقتصادی و اجتماعی برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP)، حدود ۲۹ میلیون نفر، معادل ۷۴ درصد جمعیت افغانستان، برای تأمین نیازهای اساسی زندگی با مشکلات جدی مواجهاند. این وضعیت در نتیجه ترکیب عواملی همچون اقتصاد شکننده، چهار دهه درگیری، بازگشت گسترده مهاجران، پیامدهای تغییرات اقلیمی و کاهش مشارکت زنان در فعالیتهای اقتصادی شکل گرفته و فشار مضاعفی بر معیشت مردم و ظرفیت خدمات عمومی وارد کرده است.
الکساندر دکرو، رئیس برنامه توسعه سازمان ملل، که همراه با برهم صالح، کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل، از مناطق مختلف افغانستان بازدید کرده است، تأکید کرد بحرانهای این کشور بهصورت همزمان و درهمتنیده بروز میکنند و نمیتوان آنها را بهصورت جداگانه مدیریت کرد.
بازدید از مناطق آسیبدیده و اجرای طرحهای بازسازی
مقامات سازمان ملل در جریان سفر خود از مناطق زلزلهزده جلالآباد و همچنین دره سوتان بازدید کردند؛ منطقهای که به گفته دکرو، نمونهای از روند بازسازی و احیای جوامع محلی به شمار میرود.
در این منطقه، پروژههایی در زمینه کنترل سیلاب، توسعه سامانههای آبیاری و احداث سازههای حفاظتی با مشارکت ساکنان محلی در حال اجرا است.
همچنین در ولایتهای قندز و بغلان، یک برنامه مشترک سازمان ملل در ۶۹ جامعه آسیبدیده از آوارگی در حال اجراست که تاکنون بیش از ۶ هزار و ۴۰۰ متر مربع از اراضی آلوده به مین را پاکسازی کرده، ۲۸ پروژه زیرساختی را در اولویت اجرا قرار داده و ۴۲۵ خانواده را برای دریافت مسکن دائمی شناسایی کرده است.
افزایش نیاز به اسکان مجدد مهاجران
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ بیش از ۵۷۰ هزار شهروند افغانستان به اسکان مجدد فوری نیاز خواهند داشت. این نهاد در کنار برنامههای اسکان، در تلاش است مسیرهایی مانند ادامه تحصیل، فرصتهای اشتغال در خارج از کشور و پیوستن اعضای خانواده را نیز برای کاهش فشار ناشی از آوارگی توسعه دهد.
دکرو با تأکید بر تفاوت میان کمکهای اضطراری و برنامههای توسعهای اظهار داشت که کمکهای بشردوستانه جان انسانها را نجات میدهد، اما سرمایهگذاری در توسعه، زمینه بازگشت مردم به زندگی عادی را فراهم میکند.
حمایت از اشتغال و بازگشت پایدار مهاجران
بازدید مشترک مقامات سازمان ملل با سفر به ولایت بلخ و شهر مزارشریف به پایان رسید. در این سفر، از یک کارخانه تولید میوه خشک و یک مرکز بافت و فرآوری قالی که با حمایت سازمان ملل فعالیت میکنند، بازدید شد.
بر اساس اعلام مسئولان، حمایتهای مالی برنامه توسعه سازمان ملل موجب توسعه ظرفیت این کارخانه، حفظ ۴۰۰ فرصت شغلی موجود و ایجاد ۱۰۰ شغل جدید شده است که بخش قابل توجهی از آن به بازگشتگان اختصاص یافته است.
در پایان این سفر، مقامات سازمان ملل بر ضرورت پیوند میان کمکهای بشردوستانه و برنامههای توسعه بلندمدت تأکید کردند و ایجاد فرصتهای شغلی، گسترش خدمات اساسی، افزایش تابآوری جوامع و تقویت اقتصاد محلی را از مهمترین پیششرطهای ادغام پایدار بازگشتگان در افغانستان دانستند.
بر اساس آمارهای منتشرشده، از اواخر سال ۲۰۲۳ تاکنون نزدیک به هفت میلیون نفر به افغانستان بازگشتهاند؛ روندی که در کنار بحرانهای اقتصادی و اقلیمی، فشار قابل توجهی بر خدمات عمومی، زیرساختها و بازار کار کشور وارد کرده است. سازمان ملل هشدار داده است که در صورت تداوم کاهش حمایتهای بینالمللی، بحران انسانی افغانستان میتواند ابعاد گستردهتری پیدا کند.