به گزارش خبرگزاری مهاجر، نتایج یک مطالعه دانشگاهی در دانشگاه ایست آنجلیا نشان میدهد که کودکان و نوجوانان افغانِ بدون همراه که پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ وارد بریتانیا شدهاند، با مجموعهای از مشکلات جدی سلامت روان از جمله اضطراب شدید، افسردگی، بیخوابی، کابوسهای شبانه و احساس تنهایی مزمن مواجهاند. این پژوهش که بر روی ۱۲ پناهنده زیر سن قانونی انجام شده، تصویری نگرانکننده از پیامدهای روانی و جسمی مهاجرت اجباری ارائه میدهد.
بر اساس یافتهها، شرکتکنندگان هنگام ورود به بریتانیا بین ۱۴ تا ۲۱ سال سن داشتهاند و پیش از مهاجرت، تجربههایی چون جنگ، تهدیدهای امنیتی، خشونت، جدایی از خانواده و مرگ عزیزان را پشت سر گذاشتهاند. پژوهشگران تأکید میکنند که آثار این رویدادها همچنان در زندگی آنان حضور پررنگ دارد و در بسیاری موارد به شکل افکار مزاحم، اضطراب پایدار و مشکلات خواب بروز میکند.
به گفته محققان، این مشکلات روانی در برخی موارد با علائم جسمی نیز همراه شده است؛ از جمله دردهای مزمن، خستگی شدید و محدودیت در انجام فعالیتهای روزمره. این وضعیت بهویژه در میان کودکانی که بدون همراه وارد بریتانیا شدهاند، شدیدتر گزارش شده است. نبود خانواده، تجربه خشونت و کمبود حمایت عاطفی در کشور میزبان از عوامل اصلی این آسیبپذیری عنوان شده است.
در بخش دیگری از گزارش، به آشفتگی عملیات تخلیه افغانستان در اگست ۲۰۲۱ اشاره شده است؛ زمانی که هزاران نفر در میدان هوایی کابل تلاش میکردند از کشور خارج شوند. برخی از شرکتکنندگان گفتهاند که در جریان فرار، شاهد صحنههای تکاندهندهای از هرجومرج و جداییهای ناخواسته خانوادگی بودهاند؛ تجربههایی که به گفته پژوهشگران، نقش مهمی در شکلگیری اختلالات روانی کنونی آنان داشته است.
این مطالعه همچنین نشان میدهد که ترس، بیاعتمادی و دشواری در ایجاد ارتباط اجتماعی از چالشهای جدی این گروه است. بسیاری از نوجوانان گفتهاند که به دلیل تجربههای گذشته، در برقراری رابطه با دیگران مشکل دارند و همین موضوع باعث افزایش انزوای اجتماعی آنان شده است.
با وجود این، پژوهشگران تأکید میکنند که وضعیت همه شرکتکنندگان یکسان نبوده است. شماری از این نوجوانان با دریافت مشاوره روانی، حمایت اجتماعی، فعالیتهای ورزشی مانند کریکت و ایجاد ارتباطات تازه توانستهاند تا حدی بهبود یابند. در مواردی که خدمات حمایتی در دسترس بوده، نشانههای بهبود قابل توجهی مشاهده شده است.
در جمعبندی نهایی، پژوهشگران اعلام میکنند که کودکان پناهنده بدون همراه از افغانستان یکی از آسیبپذیرترین گروهها در حوزه سلامت روان در بریتانیا هستند و نیازمند حمایتهای پایدار، تخصصی و بلندمدتاند.