به گزارش خبرگزاری مهاجر، حمدالله فطرت روز سهشنبه، ۲۶ عقرب، با نشر خبرنامهای اعلام کرد که این خانوادهها روز گذشته از کشورهای همسایه به افغانستان بازگشتهاند. به گفته وی، از طریق گذرگاه تورخم ۴۹ خانواده شامل ۲۴۸ تن وارد کشور شدهاند، هفت خانواده از مسیر سپینبولدک، ۵۸ خانواده از گذرگاه نیمروز و ۱۳ خانواده دیگر از طریق اسلامقلعه به افغانستان بازگشتهاند. بر اساس آمار ارائهشده، مجموع خانوادههای بازگشته از این چهار گذرگاه به ۱۲۷ خانواده و شمار افراد آنان به ۵۳۷ تن میرسد.
کمکهای نقدی و خدمات اولیه
بر اساس گزارش دارالانشای کمیسیون عالی رسیدگی به مشکلات مهاجرین، در جریان پذیرش این افراد، به ۵۹ خانواده کمکهای نقدی اختصاص یافته و خدمات اولیه بهداشتی، غذایی و حملونقل نیز برای انتقال بازگشتکنندگان به مناطق اصلیشان فراهم شده است. بر اساس این گزارش، از میان مهاجران بازگشته، ۴۷ خانواده شامل ۲۸۹ تن به ولایتهای مربوطه انتقال داده شدهاند که برای مصارف ترانسپورتی آنان در مجموع ۲۳۷ هزار و ۲۸۰ افغانی پرداخت شده است. در همین مدت به ۵۹ خانواده بازگشته، در مجموع ۴۶۴ هزار افغانی کمک نقدی صورت گرفته و ۱۵۲ سیمکارت نیز برای آنان توزیع شده است. همچنین در بخش خدمات صحی، غذایی و مخابراتی، به مهاجران بازگشته در مراکز پذیرش خدمات لازم ارائه شده که شامل توزیع غذا و سیمکارت و تداوی یکهزار و ۱۳۵ بیمار در تورخم، اسلامقلعه و کابل میشود.
چالشهای بازگشتکنندگان
بازگشت مهاجران در شرایطی ادامه دارد که بسیاری از خانوادههای بازگشته با مشکلات اقتصادی، بیکاری، نبود سرپناه و دسترسی محدود به خدمات صحی و آموزشی روبهرو هستند. سازمان بینالمللی مهاجرت نیز در گزارشهای خود، کمبود فرصتهای شغلی، مشکلات مسکن، نبود اسناد هویتی و ناتوانی بسیاری از خانوادهها در تأمین نیازهای اولیه را از چالشهای اصلی بازگشتکنندگان در افغانستان دانسته است.
فشار بر زیرساختها و بازار کار
در ماههای اخیر، همزمان با سختگیرانهتر شدن سیاستهای اقامتی و اخراج مهاجران فاقد مدرک قانونی در کشورهای همسایه، روند بازگشت روزانه صدها خانواده افغانستانی از گذرگاههای شرقی (تورخم و سپینبولدک) و غربی (اسلامقلعه و پل ابریشم) بدون وقفه ادامه داشته است. نهادهای بینالمللی امدادی بارها هشدار دادهاند که ورود موج جدید بازگشتکنندگان در شرایطی که افغانستان با بحران عمیق اقتصادی، بیکاری گسترده و محدودیت منابع مالی دستوپنجه نرم میکند، فشار سنگینی بر ظرفیتهای خدماتی، مسکن و امنیت غذایی این کشور وارد کرده و نیازمند حمایتهای پایدار بشردوستانه است.