به گزارش خبرگزاری مهاجر، سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی نزدیک به هشت هزار مهاجر در مسیرهای مختلف مهاجرتی جهان جان باخته یا ناپدید شدهاند. بر اساس این گزارش، افغانها و مسلمانان روهینگیا بیشترین شمار قربانیان را تشکیل میدهند؛ موضوعی که به گفته این نهاد، نشاندهنده وخامت روزافزون وضعیت مهاجرت در سطح جهانی است.
ماریا مویتا، رئیس بخش پاسخگویی بشردوستانه IOM در ژنو، گفته است که بیشترین موارد مرگومیر در آسیا ثبت شده و صدها مهاجر افغان و روهینگیا در میان جانباختگان قرار دارند. این سازمان تأکید کرده که کاهش ظاهری آمار نسبت به سال ۲۰۲۴—که ۹٬۱۹۷ مورد ثبت شده بود—به معنای بهبود شرایط نیست، بلکه ناشی از کمبود داده و دشواری تأیید موارد متعدد است. به گفته مقامهای IOM، حدود ۱٬۵۰۰ مورد دیگر از مرگ یا ناپدیدشدن مهاجران به دلیل نبود شواهد کافی در آمار رسمی ثبت نشدهاند.
IOM هشدار داده است که مسیرهای مهاجرتی در سالهای اخیر به دلیل جنگها، تغییرات اقلیمی، فشارهای اقتصادی و سیاستهای سختگیرانه کشورها خطرناکتر و پیچیدهتر شدهاند. این سازمان اعلام کرده که کاهش مسیرهای قانونی مهاجرت، افراد بیشتری را به سمت قاچاقچیان انسان سوق داده و خطرات مرگبار را افزایش داده است.
بر اساس گزارش، دریای مدیترانه مرکزی همچنان مرگبارترین مسیر مهاجرتی جهان است و تلفات در خلیج بنگال نیز برای سومین سال پیاپی افزایش یافته است. مسیرهای زمینی مورد استفاده مهاجران افغان نیز در میان پرخطرترین مسیرهای جهان قرار دارند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰، موج مهاجرت افغانها شدت گرفته و میلیونها نفر کشور را ترک کردهاند. این روند، همراه با اخراجهای گسترده از ایران و پاکستان، فشار بیسابقهای بر مسیرهای مهاجرتی منطقهای وارد کرده است. تنها در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶، بازگشت مهاجران افغان از پاکستان ۱۵ برابر افزایش یافته و بیش از ۱۲۰ هزار نفر نیز از ایران اخراج شدهاند.
IOM هشدار داده است که یکچهارم بازگشتکنندگان در افغانستان سرپناه مناسب ندارند و تنها ۱۱ درصد از آنان موفق به یافتن شغل شدهاند. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل نیز اعلام کرده که بازگشت دهها هزار مهاجر در مدت کوتاه، فشار سنگینی بر منابع محدود افغانستان وارد کرده است.
ایمی پوپ، مدیرکل IOM، در بیانیهای گفته است:
«ادامه مرگ مهاجران یک شکست جهانی است. این تلفات اجتنابناپذیر نیستند؛ زمانی رخ میدهند که مسیرهای امن وجود ندارد و مردم ناچارند به سفرهای خطرناک تن دهند.»
