به گزارش خبرگزاری مهاجر، تصمیم اخیر پاکستان مبنی بر اعمال محدودیتهای گسترده در صدور ویزا برای شهروندان افغانستان، پیامدهای ناخواسته و تشدیدکنندهای به همراه داشته است. بر اساس گزارشهای تازه، این سیاست به جای کنترل رفتوآمد، هزاران افغان را به سمت مسیرهای پرخطر و غیرقانونی قاچاق انسان در امتداد خط فرضی دیورند سوق داده است.
مرز ۲۶۰۰ کیلومتری دیورند که عملاً به عنوان خط مرزی میان دو کشور شناخته میشود، به دلیل نبود نظارت کافی و گستردگی جغرافیایی، به یکی از مهمترین کانونهای فعالیت شبکههای قاچاق انسان تبدیل شده است.
کارشناسان هشدار میدهند که در شرایطی که نیازهای اساسی مانند درمان، دیدارهای خانوادگی، تجارت، اشتغال و پناهجویی مردم را به حرکت وادار میکند، بستن کامل مرزها نهتنها راهحل نیست، بلکه میتواند عبورهای غیرقانونی را تشدید کند. یکی از متخصصان امور مهاجرت در اینباره میگوید:
«یک نظام ویزای قانونی همراه با ثبت اطلاعات زیستی و مدارک هویتی، بسیار امنتر و قابلکنترلتر از گذرهای غیرقانونی و بدون ردگیری است.»
او با اشاره به تجربه اروپا افزود که حتی اتحادیه اروپا با وجود امکانات گسترده، نتوانسته جریان قاچاق انسان را بهطور کامل متوقف کند؛ بنابراین انتظار از پاکستان برای مسدودسازی کامل چنین مرز طولانی و پیچیدهای واقعبینانه نیست.
نگرانی اصلی کارشناسان این است که سیاستهای سختگیرانه و یکجانبه، به جای تقویت امنیت ملی، به سود شبکههای قاچاق انسان تمام شود و این گروهها را قدرتمندتر سازد. در چنین وضعیتی، بهجای کاهش مشکلات، شاهد افزایش عبورهای مرگبار و خارج از کنترل خواهیم بود.
فعالان حقوق بشر و کارشناسان مهاجرت از دولت پاکستان میخواهند هرچه سریعتر یک سیاست متوازن و مدیریتشده برای صدور ویزا و کنترل مرزها تدوین کند؛ سیاستی که ضمن حفظ منافع و امنیت ملی، امکان رفتوآمد قانونی، ایمن و انسانی را برای شهروندان افغانستان فراهم آورد.