به گزارش خبرگزاری مهاجر، برونو لمارکی روز جمعه ۱۵ آبان، در نشست خبری خود در نیویورک اعلام کرد که بیش از ۷۰۰ مرکز بهداشتی، معادل حدود ۴۰ درصد مراکز ارائه‌دهنده خدمات مراقبت‌های اولیه سلامت در افغانستان، در فاصله سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ فعالیت خود را متوقف کرده‌اند. او کاهش منابع مالی بین‌المللی را یکی از عوامل اصلی این وضعیت دانست و هشدار داد که ادامه این روند می‌تواند دسترسی اقشار آسیب‌پذیر، به‌ویژه زنان، کودکان و ساکنان مناطق محروم، به خدمات درمانی را بیش از پیش محدود کند.
کاهش چشمگیر بودجه کمک‌های بشردوستانه
لمارکی با اشاره به افت قابل‌توجه منابع مالی اختصاص‌یافته به کمک‌های بشردوستانه، از کاهش بودجه این بخش از دو میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ به ۵۷۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۶ خبر داد. او تأکید کرد که کاهش منابع مالی در شرایطی رخ داده که افغانستان همچنان با مشکلات گسترده اقتصادی، فقر، ضعف زیرساخت‌ها و نیازهای فزاینده انسانی روبه‌رو است. به گفته این مقام سازمان ملل، اگرچه پیش‌بینی می‌شود شمار افراد نیازمند به کمک‌های بشردوستانه در سال آینده کاهش یابد، اما شدت نیازهای انسانی حدود ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت.
محدودیت‌های طالبان و تشدید انزوای افغانستان
معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در بخش دیگری از سخنان خود به محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی طالبان علیه زنان و دختران پرداخت و گفت این سیاست‌ها دسترسی نیمی از جمعیت افغانستان به آموزش، اشتغال، خدمات عمومی و مشارکت در عرصه‌های اجتماعی را به‌شدت محدود کرده است. به گفته لمارکی، تداوم محدودیت‌ها علیه حقوق اساسی زنان و دختران، علاوه بر پیامدهای داخلی، موجب افزایش انزوای بین‌المللی افغانستان شده و بر روابط این کشور با جامعه جهانی تأثیر منفی گذاشته است. او همچنین از ادامه ممنوعیت ورود کارکنان زن افغان به محوطه سازمان ملل از شهریور ۱۴۰۴ تاکنون انتقاد کرد.
بازگشت ۶.۷ میلیون مهاجر؛ فشار مضاعف بر اقتصاد
لمارکی در ادامه به موج بازگشت مهاجران افغانستانی از کشورهای همسایه، به‌ویژه ایران و پاکستان، اشاره کرد و گفت از سال ۲۰۲۳ تاکنون حدود ۶.۷ میلیون نفر به افغانستان بازگشته‌اند. او هشدار داد که ورود شمار زیادی از بازگشت‌کنندگان در شرایطی که اقتصاد افغانستان با محدودیت‌های جدی مواجه است، فشار مضاعفی بر خدمات عمومی، امکانات زیربنایی و جوامع میزبان وارد می‌کند. به گفته او، بازگشت‌کنندگان برای آغاز دوباره زندگی به مدارک هویتی، سرپناه مناسب، فرصت‌های شغلی و دسترسی به خدمات اساسی نیاز دارند و نبود سازوکارهای کافی برای ادغام اجتماعی و اقتصادی آنان می‌تواند آسیب‌پذیری‌شان را افزایش دهد.
هشدار درباره بازگشت کشاورزان به کشت خشخاش
این مقام سازمان ملل همچنین با اشاره به وضعیت معیشتی کشاورزان افغانستان، نسبت به پیامدهای اقتصادی کاهش کشت خشخاش بدون ایجاد فرصت‌های جایگزین درآمدزایی هشدار داد. او گفت مقابله با کشت خشخاش زمانی می‌تواند به نتیجه‌ای پایدار منجر شود که کشاورزان به منابع درآمدی مطمئن و حمایت‌های اقتصادی دسترسی داشته باشند؛ در غیر این صورت، احتمال بازگشت برخی از آن‌ها به کشت خشخاش وجود دارد.
پیامدهای منطقه‌ای بحران انسانی
معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در پایان هشدار داد که تداوم فقر، ضعف خدمات عمومی و ناتوانی در جذب و ادغام بازگشت‌کنندگان، صرفاً به داخل مرزهای افغانستان محدود نخواهد ماند و می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری برای منطقه به همراه داشته باشد. او تأکید کرد که جامعه جهانی نباید این کشور را در شرایط دشوار کنونی تنها بگذارد و کمک‌های بشردوستانه و حمایت‌های مالی باید متناسب با نیازهای موجود ادامه پیدا کند.