به گزارش خبرگزاری مهاجر، ریور احمد، کوهنورد افغان مقیم استرالیا، با عبور از «منطقه مرگ» در ارتفاع ۷۹۵۰ متری و تحمل ۱۱ ساعت صعود نهایی، موفق شد به عنوان اولین زن افغان پای بر بلندترین قله جهان بگذارد. او در گفتوگو با بیبیسی گفت: «وقتی بر بام جهان ایستادم، احساس قدرت مطلق و خوشبختی کردم.»
احمد پیش از این صعود اعلام کرده بود که هدفش فراتر از کوهنوردی است و «برای آزادی، برای آموزش» میجنگد. او میخواهد از این دستاورد برای جلب توجه جهانی به وضعیت اسفناک آموزش دختران در افغانستان استفاده کند؛ جایی که طالبان از اوت ۲۰۲۱، تحصیل دختران بالای ۱۲ سال را ممنوع اعلام کرده است.
مسیر صعود احمد از کمپ ۴ (مرتفعترین کمپ در مسیر جنوبی) آغاز شد. او در شرایطی که سطح اکسیژن تنها ۳۰ درصد میزان آن در سطح دریاست، با طوفان، دمای منفی ۲۵ درجه سانتیگراد و «ترافیک انسانی» در نزدیکی قله مواجه شد. احمد و دو راهنمای شرپای خود ناگزیر چهار ساعت در سرما منتظر ماندند تا مسیر باز شود.
او که در غزنی افغانستان بزرگ شده، دوران کودکی خود را چنین توصیف میکند: «هر روز برای رسیدن به مدرسه، چهار ساعت در میان برف عمیق از کوه بالا و پایین میرفتم.» احمد در سال ۲۰۱۴ هنگام سفر با اتوبوس به کابل برای آغاز تحصیلات دانشگاهی، مورد حمله طالبان قرار گرفت. او با خون خود صورتش را آغشته کرد و خود را به مردن زد تا جان سالم به در برد.
پس از مهاجرت به استرالیا در سال ۲۰۲۲ و متعاقب آن، فقدان تلخ برادرش که به زندگی خود پایان داد، احمد تصمیم گرفت نام خود را از «زکیه» به «ریور» (به معنای رودخانه) تغییر دهد: «رودها پاک و مهارناپذیرند؛ تحت هر شرایطی جریان دارند. من نیز باید مانند آنها باشم.»
او هزینه ۸۵ هزار دلاری این سفر را عمدتاً از طریق پسانداز شخصی و وامی از یک بنیاد تأمین کرد و تأکید دارد که هیچ حامی مالی نداشته است. احمد ضمن ابراز سپاس از راهنمایان نپالی خود، واکنش افغانها را «شگفتانگیز» خواند و گفت: «حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، این موفقیت را دستاوردی برای تمام زنان افغان جشن گرفت.»
او در پایان پیام خود را به دختران افغان چنین بیان میکند:
«قوی بمانید. به خودتان باور داشته باشید که میتوانید از این تاریکترین بخش تاریخ ما عبور کنید و بالا بروید. ما میتوانیم این کار را انجام دهیم.»
گفتنی است در روزهای نزدیک به صعود احمد، دو کوهنورد هندی هنگام بازگشت از قله جان باختند و دولت نپال به دلیل ازدحام بیسابقه مجوزها (بیش از ۵۰۰ مجوز در سال جاری)، قوانین سختتری برای صدور مجوز صعود وضع کرده است.