به گزارش خبرگزاری مهاجر، با افزایش روند بازگشت مهاجران افغان از پاکستان، شمار زیادی از خانوادهها در ولایت غزنی مستقر شدهاند؛ خانوادههایی که اکنون با مجموعهای از مشکلات اقتصادی، نبود سرپناه مناسب و کمبود خدمات اولیه روبهرو هستند. در میان این چالشها، آموزش کودکان مهمترین دغدغه آنان عنوان میشود.
وضعیت آموزشی کودکان در دوران مهاجرت
این خانوادهها میگویند فرزندانشان در سالهای مهاجرت، عمدتاً در مساجد درس خواندهاند و از حضور در یک نظام آموزشی رسمی محروم بودهاند. آنان تأکید دارند که ادامه این وضعیت میتواند آینده تحصیلی و حرفهای نسل جدید را با خطر جدی مواجه کند.
شاهمحمد، یکی از بازگشتکنندگان، با اشاره به شرایط آموزشی فرزندانش میگوید: «اصلاً به مکتب (مدرسه) بسیار ضرورت داریم، چون در آنجا هرکدام پنج، چهار یا شش سال در مسجد درس خواندهاند.»
درخواست خانوادهها از حکومت
عزیز احمد، دیگر شهروند بازگشته از پاکستان، نیز خواستهای مشابه دارد: «حالا خواست ما از حکومت این است که برای اولادهای ما زمینه تحصیل، تعلیم و تربیه را فراهم کنند.»
محمد سرور، یکی دیگر از بازگشتکنندگان، میگوید: «خواست ما از حکومت این است که به ما کمک کند و برای اولادهایمان زمینه مکتب و آموزش را فراهم کند.»
چالشهای اقتصادی خانوادهها
بخش بزرگی از این خانوادهها با مشکلات شدید اقتصادی روبهرو هستند و توانایی تأمین هزینههای تحصیل، تهیه کتاب و لوازم آموزشی را ندارند. این وضعیت، خطر بازماندن کودکان از چرخه آموزشی را افزایش داده است.
تأکید فعالان اجتماعی بر ضرورت برنامهریزی دولت
فعالان اجتماعی در غزنی هشدار میدهند که بیتوجهی به آموزش کودکان بازگشته میتواند پیامدهای بلندمدت برای جامعه داشته باشد. آنان معتقدند که دولت باید آموزش این کودکان را در قالب یک برنامه ساختاری و پایدار دنبال کند.
محمد سحر، فعال اجتماعی، میگوید: «کسانی که از تعلیم و آموزش بازماندهاند و آن خانواده، پدر و برادر که میخواهند اولادهایشان آموزش ببینند، باید بهگونه آزادانه و بهگونه بسیار خوب اولادهای خود را برای آموزش به مراکز تعلیمی، مکتب و دانشگاه بفرستند.»
چالشهای گسترده بازگشت روزانه هزاران مهاجر
این مطالبات در حالی مطرح میشود که روزانه هزاران مهاجر و پناهجو از پاکستان و ایران به افغانستان بازمیگردند یا بازگردانده میشوند. بسیاری از آنان با مشکلات اقتصادی، بهداشتی و آموزشی روبهرو هستند و نیازمند حمایت فوری و برنامهریزیشدهاند.
کارشناسان هشدار میدهند که بدون ایجاد سازوکارهای مشخص برای ادغام این خانوادهها در جامعه، بهویژه در حوزه آموزش، بحران مهاجرت میتواند به یک چالش اجتماعی گسترده تبدیل شود.